‘Ons rijdende paleis.’

‘Ons rijdende paleis.’

Corsica is ons tweede huis geworden. We bivakkeren er drie weken en nog steeds krijgen we er geen genoeg van. Toch gaan we verder. Morgenochtend vertrekken we om 06.45 uur richting Golfo Aranci op Sardinië. De moeder en tante van Laura zijn net huiswaarts gegaan, na een gezellige anderhalve week bij ons te zijn geweest. Samen hebben we Corsica nog een beetje beter leren kennen. ‘Hoe leven jullie eigenlijk?’ Die vraag krijgen we af en toe voor de kiezen. Nou, in de caravan. De voortent. En onderweg in een omvangrijke auto. Maar vooral de caravan is al 80 dagen onze rots in de branding. Een klein jaar geleden gekocht. We hadden hele plannen. Ermee de hort op in Nederland. Overnachten. Testen. Proberen. Ermee rijden. Inparkeren. Uiteindelijk hebben we één (!) nacht op de oprit van de ouders van Henk gestaan. Zonder stroom en water. Eigenlijk hebben we louter de bedjes getest. Die lagen heerlijk! De voorbereiding was derhalve summier, met drukte en regen als matige excuses. Inmiddels kennen we ons baasje maar al te goed. We kunnen niet zonder elkaar. De kinderen hebben een eigen slaapkamer met een stapelbed van drie bedden, gesitueerd naast ons riante toilet. Daar komt bij dat we een prachtige woonkamer hebben in de vorm van een treinzit. We verblijven er echter weinig. We leven en wonen vooral buiten. Een mooi gegeven. De Master Bedroom bevat een tweepersoonsbed van 140 bij 205 centimeter, momenteel fraai uitkijkend op een beekje en een tuin zo groot als enkele voetbalvelden. De voortent dient als serre, zowel gesloten als half open op te zetten, ingericht met keuken (met een driepits-gasstel) en opvouwbaar kastje. De voortent is ideaal. Om te eten, als speelpaleis voor de kinderen, om een boek te lezen. We hebben genoeg leefruimte, ook als de weergoden ons minder gunstig zijn gezind. Het is een flexibel geheel eigenlijk. De bedjes zijn altijd klaar voor gebruik, we hoeven niks om te bouwen en verplaatsen ons inmiddels in rap tempo van A naar B. Een caravan bezitten op onze leeftijd in niet zo sexy. We werden in beginsel zelfs een beetje uitgelachen door vrienden en bekenden. ‘Henk, jij in een caravan? Serieus?’ Het was de beste keuze die we konden maken. Zo krap als het geheel eerst voelde, zo enorm is dat nu. Het voordeel ten opzichte van een camper is met name het stuk flexibiliteit en mobiliteit. En de nadelen? We stonden binnen een week muurvast op een drassig terrein, maakten in beginsel nog weleens de verkeerde keuzes qua wegen en routes, en konden zelfs een keer de camping niet uitrijden vanwege een onderschatte helling. We zijn al eens gered door een vrachtwagen en een tractor. Een zogeheten caravanmover was handig geweest, zodat we de caravan op afstand zouden kunnen besturen en verplaatsen. Maar goed, onze rijervaringen nemen met de week toe. We redden ons uitstekend en dat is een fijn gegeven.

Deze post heeft 16 reacties

Geef een reactie

Sluit Menu
×
×

Winkelmand