‘Soms zit het mee, soms zit het flink tegen.’

‘Soms zit het mee, soms zit het flink tegen.’

We zijn 100 dagen en zo’n 10.000 kilometer verder. Vorige week zijn we van de westkust naar het zuiden van Sardinië gereden. Naar Pula, op camping Flumendosa. We kunnen vanuit onze caravan het prachtige strand, de zee én de strandwachten zien. Op de eerste dag komen we vooral even bij van de reis. Henk besluit die avond te gaan wandelen, maar ziet pardoes een afgebroken rioolbuis over het hoofd. Hij stapt er vol op en haalt zijn voet open. Na een moeizame nacht, ontwaakt Henk met dusdanig veel pijn dat lopen onmogelijk is. En dus op zondag niet naar het strand, maar naar een arts. De arts kijkt en voelt. Wrijft eroverheen en concludeert een fikse ontsteking. We krijgen een antibioticakuur en wat pijnstillers mee. Linde krijgt evenzo een kuur mee. De arme meid heeft oorontsteking. Typerende algehele malaise binnen team Strijkbout. Maandagochtend is de pijn in Henks voet en been echter niet te harden. We pakken de auto en bezoeken een andere arts.
Provisorisch communiceren we via de iPad en de tool Google Translate met de arts in kwestie. Ze geeft aan dat de pijn normaal is en dat de medicatie 48 uur de tijd moet hebben om te werken. We moeten de dag erna terugkomen. Dan is de chirurg er ook. En zo pendelen we dagenlang tussen camping en arts in plaats van camping en tropische stranden en romantische stadjes. Omdat Henk weinig mobiel is en het kwik overdag richting 35 graden gaat, is het pittig in en rondom de caravan. De gekregen krukken maken het leven gelukkig íets draaglijker, maar het blijft behelpen. Tevens voor Laura, die door het ontlasten van Henk inmiddels rugklachten heeft van het continu sjouwen met water en het doen van zware boodschappen. Enfin, gisterochtend moeten we wéér naar de arts voor controle. Een andere arts, ditmaal. Type halve slager. Zo’n noeste, woeste vleeshouwer. En een komiek, ook dat. Hij schrikt derhalve flink van de aanwezige ontsteking. Resultaat? Onder het mes. De voet is verdoofd, opengesneden en schoongemaakt. Meerdere spuiten en (slagers)messen moeten er aan te pas komen. Vanaf nu keert Henk elke dag terug voor een antibioticaspuit. De overtocht naar Sicilië van vrijdag stellen we even uit. Het herstel van Henk gaat even boven alles. Lichtpuntjes deze week zijn onze buurtjes Bert en Sylvia uit Hoogkerk. Onze afwas komen ze elke avond ophalen en schoon en droog terugbrengen. En ze hebben zelfs een hele ochtend op de kinderen gepast, toen wij weer richting geneesheer togen. Echt goud waard deze twee lieve mensen! Tot volgende week, dan hopelijk weer met positieve reisberichten.

Geef een reactie

Sluit Menu
×
×

Winkelmand